Να φτιάχνεις ντεμέκ εχθρούς για να έχεις αυθεντικούς δούλους

Στα τέλη της δεκαετίας του ’70 βρέθηκα φαντάρος στη Βόρειο Ελλάδα. Στην πρώτη 48ωρη άδεια φιλοξενήθηκα από συναδέλφους στη Θεσσαλονίκη. Όταν το μεσημέρι του Σαββάτου κατέβηκα για έναν καφέ στην αγορά, συνάντησα πάμπολλους κακοντυμένους ξένους. Με τους μαγαζάτορες συνεννοούνταν στα ελληνικά και μεταξύ τους ομιλούσαν μια άγνωστη σε μένα γλώσσα με βαριά προφορά. Ρώτησα και έμαθα πως ήταν Γιουγκοσλάβοι, Σλαβομακεδόνες, «Σκοπιανοί». Τη Δευτέρα θα γυρνούσαν στην πατρίδα τους, για να έρθουν και πάλι το επόμενο Σάββατο. Για να ψωνίσουν.Πώς τα καταφέραμε και σήμερα αυτοί οι φτωχοί και καθημαγμένοι από τον σοσιαλισμό γείτονες είναι φαινομενικά ο υπ’ αριθμόν 2 εχθρός του έθνους, μόνο εμείς το ξέρουμε. Φαινομενικά, γιατί αυτοί συνεχίζουν να έρχονται, να ψωνίζουν ή να ψυχαγωγούνται στην Ελλάδα και εμείς ανταποδίδουμε με επισκέψεις σε καζίνο, παζάρια, βενζινάδικα, οδοντιατρεία κλπ.  Και όλα αυτά πια σε καθημερινή βάση. Τα σύνορα είναι ανοικτά. Επί 25 χρόνια διαχειριζόμαστε με τον χειρότερο τρόπο μια παράλογη και υποκριτική «εχθρότητα», έτσι ώστε να κάνουμε κακό στους εαυτούς μας και στους άλλους. Φυσικά, πονηροί υπάρχουν και στην απέναντι πλευρά των συνόρων για να μας γυρίζουν την μπάλα και να γίνεται παιχνίδι.

Source: Να φτιάχνεις ντεμέκ εχθρούς για να έχεις αυθεντικούς δούλους | Athens Voice

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here