Οι «χρήσιμοι ηλίθιοι» στο πολιτικό παιχνίδι με τις ελληνικές τράπεζες  

Στην τρέχουσα συγκυρία, κατά την οποία η αξιολόγηση κλείνει πιο γρήγορα από ποτέ και αναμένονται αναβαθμίσεις από τους οίκους αξιολόγησης, είναι λογικό ο πρωθυπουργός αφενός να τονίζει τις προοπτικές της οικονομίας το 2018 και αφετέρου να αποκλείει τις πρόωρες εκλογές. Όμως το έτος που μόλις ξεκίνησε, έχει – εκτός από τα εθνικά θέματα – έντονο τραπεζικό ενδιαφέρον και όχι μόνο για τα stress tests και τα «κόκκινα» δάνεια.Η μεγαλύτερη ψευδαίσθηση πάνω στην οποία ο Αλέξης Τσίπρας χτίζει προσδοκίες για τη μεταμνημονιακή εποχή είναι ότι το κεφαλαιακό απόθεμα που θα έχει συγκεντρωθεί ως «μαξιλάρι» για την έξοδο στις αγορές, θα είναι ικανό να εγγυηθεί για τις τράπεζες ή και να καλύψει, αν κριθεί απαραίτητο, τις όποιες ανάγκες τους. Η «καθαρή» έξοδος που ονειρεύεται η κυβέρνηση προϋποθέτει και «καθαρές» τράπεζες, δηλαδή τράπεζες που δεν θα κινδυνεύουν με νέες κεφαλαιακές ανάγκες, κάτι που ο Mario Draghi έχει προσπαθήσει να διαμηνύσει στο ελληνικό επιτελείο.Το ότι οι ελληνικές τράπεζες έχουν τεράστιο πρόβλημα με τα «κόκκινα» δάνεια είναι γνωστό. Αυτό που αποφεύγεται να αναφερθεί είναι το γεγονός ότι πολύ δύσκολα θα καταφέρουν να τα ξεφορτωθούν χωρίς να προκύψουν νέες κεφαλαιακές ανάγκες. Το θέμα είναι το πότε και το πως θα υποχρεωθούν να βρουν αυτά τα κεφάλαια, τα οποία σε συνδυασμό με τις απαιτήσεις που απορρέουν από τα νέα λογιστικά πρότυπα και τους νέους αυστηρούς κανονισμούς της ΕΚΤ για τις προβλέψεις, θα μπορούσαν να ανέλθουν σε βάθος χρόνου σε αρκετά δισεκατομμύρια. Ορισμένες εκτιμήσεις, μάλιστα, τα τοποθετούν υψηλότερα και από τις απαιτήσεις του ΔΝΤ, κοντά στα 20 δισ. ευρώ.

Source: «Χοντραίνει» το πολιτικό παιχνίδι με τις ελληνικές τράπεζες – Liberal

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here